سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

367

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

نمايد . قوله : و تزاد زايدة غير لازمة : ضمير در « تزاد » به الف و لام راجع است . قوله : بان دخلت لاضطرار : ضمير در « دخلت » به الف و لام عود مىكند . قوله : اراد به بنات اوبر : ضمير در « اراد » به شاعر و در « به » به بنات الاوبر راجع مىباشد . قوله : و هو ضرب من الكماة : كلمه « ضرب » يعنى نوعى و « كماة » يعنى قارچ . قوله : تمّم به البيت : ضمير در « تمّم » به مصنّف و در « به » به « السّرى » راجع است . متن : « 109 » و بعض الاعلام عليه دخلا * للمح ما قد كان عنه نقلا تجزيه و تركيب واو : استيناف . بعض : مضاف ، مبتداء . الاعلام : مضاف اليه . عليه : جارّ و مجرور ، متعلّق به « دخلا » . دخلا : ماضى معلوم ، مفرد ، مذكّر ، الفش اطلاقى است ، خبر . للمح : جارّ و مجرور ، متعلّق به « دخلا » ، مضاف . ما : موصوله ، مضاف اليه . قد : براى تحقيق . كان : ماضى ، معلوم ، مفرد مذكّر ، صله . عنه : جارّ و مجرور ، متعلّق به « نقلا » .